Ek Kalam di Save Jeevani “ਇੱਕ ਕਲਮ ਦੀ ਸਵੈ-ਜੀਵਨੀ” Punjabi Essay, Paragraph, Speech for Class 9, 10 and 12 Students in Punjabi Language.

ਇੱਕ ਕਲਮ ਦੀ ਸਵੈ-ਜੀਵਨੀ Ek Kalam di Save Jeevani

ਮੈਂ ਸੁੰਦਰ ਸਰੀਰ ਵਾਲੀ ਨੀਲੀ ਕਲਮ ਹਾਂ। ਰਵੀ ਦੇ ਪਿਤਾ ਮੈਨੂੰ ਸਰਸਵਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਘਰ ਲੈ ਆਏ ਸਨ। ਮੈਨੂੰ ਮੇਜ਼ ‘ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹਰ ਕੋਈ ਮੈਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਹੀ ਵਰਤੇਗਾ।

ਰਵੀ ਦੀ ਵੱਡੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਭੂਚਾਲ ‘ਤੇ ਇਕ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਬਣਾਉਣ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ‘ਤੇ ਉਪਯੋਗ ਕੀਤਾ। ਭੂਚਾਲ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦਿਲ ਨੂੰ ਟੁੰਬਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ। ਲਿਖਦਿਆਂ ਮੈਂ ਵੀ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।

ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਰਾਹਤ ਕਾਰਜਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ‘ਤੇ ਆਏ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਈ ਕਿ ਮਨੁੱਖਤਾ ਅਜੇ ਵੀ ਜ਼ਿੰਦਾ ਹੈ। ਰਵੀ ਦੀ ਮਾਂ ਖ਼ੂਬਸੂਰਤ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਲਿਖਦੀ ਹੈ। ਰੁੱਖਾਂ, ਪਹਾੜਾਂ, ਪੰਛੀਆਂ ਅਤੇ ਕੋਇਲਾਂ ਨੂੰ ਇਕਸੁਰ ਕਰਨ ਦਾ ਬੋਝ ਮੇਰੇ ਛੋਟੇ ਮੋਢਿਆਂ ‘ਤੇ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਹਿਤ ਵੱਲ ਮੇਰਾ ਯੋਗਦਾਨ ਮੈਨੂੰ ਮਾਣ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਰਵੀ ਕਈ ਵਾਰ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਇਮਤਿਹਾਨ ‘ਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ। ਫਿਰ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨਿਭਾਉਣੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਵਚਨ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਬਿਨਾਂ ਰੁਕੇ ਲਿਖਦਾ ਰਹਾਂਗਾ।

ਰਵੀ ਦੇ ਪਿਤਾ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਫਾਈਲਾਂ ਵਿੱਚ ਟੈਕਸ ਜੋੜਨ ਲਈ ਵਰਤਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਉਦੋਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਡਰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਬਹੁਤ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਅਤੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਵੱਖਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਕਰਨ ਦਾ ਮੇਰਾ ਅਨੁਭਵ ਮੈਨੂੰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬਣਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।